Lagunarteko elkarrizketa

Larunbata da, goiz jaiki naiz, lehiotik begiratu eta eguzkiaren argiak itsutu egin nau. Aurpegia garbitu eta gero berriro saiatu naiz, ze eguraldi egingo du? Oraingo honetan balkoira irten naiz, zerua urdin-urdin dago eta giroa nahiko beroa da, hondartzara joan gaitezke arearekin jolastera; bai, hondartzara!

Gosaldu eta gero Ane ari zait deika.
- egunooon
- aupa
- ikusi dozu ze eguraldi itxen daben?
- baaai, ze ondo. Ta ze ingo dogu gaur?
- Horretarako deitzen dotxut, Marinakin geratu naiz mendira juteko
- Mendira? Hobeto hondartzara. Nik naixau dot hondartza, lasaiaua, ez da hainbeste ibili behar...
- Keba, keba, Urkora igoko gara, gainera ez dauenez hainbeste bero lasaiau juango gara.
- Jo, ta ez dozue hondartzara etorri nahi? Ta Marinari deitzen badiot?
- Ez, ez, gu ya geratu gara, 11etan goiaz, nahi badozu etorri ba egon Untzagan, bestela ba eztakit.
- Ta ondiok ez da inor gehixau esanatu, ezta?
- Ez, nik Joneri ta Maleneri deitxu diet baina lo daoz.
- Bueno ba bale, ba ni bebai jungo naiz Urkora, egun politx hau disfrutau in biar da.
- Bale ba, orduan 11etan.
- Baleee. Geroarte
- Aioo!